De inhoud van deze website bestaat uit foto's, anekdotes, video en geluidsopnamen uit mijn 45 jaar oude archief over (voornamelijk smalspoor)treinen in nabije en verre landen. Het oorspronkelijke materiaal is door mij verzameld op een CD met foto's in een websitevorm, tezamen met al mijn modelspoorpublicaties. Later besloot ik om een deel van de inhoud geschikt te maken voor gebruik op Internet, in een wat kleinere omvang. Op die manier kunt u als lezer in ieder geval kennis nemen van wat ik in al die jaren, en vaak in exotische landen, heb gezien en meegemaakt met treinen.

Het meeste van wat u hier ziet is inmiddels verleden tijd. Er is geen stoom meer in de havens van Zuid-Afrika, Indonesië en India. De DDR behoort tot de geschiedenis, en rond Napels rijdt nu een moderne metro in plaats van de fraaie smalspoortreinen uit 1930 die ik daar zag. Maar overal ter wereld zijn toegewijde liefhebbers bezig met het opknappen van de weinige overgebleven locomotieven en materieel; ook dat heeft in deze website zijn plaats. Dat vindt u onder de knop 'recent'.

Wat heb ik met treinen, en waarom zo ver weg?

Mijn eerste herinneringen aan treinen dateren uit de tijd rond 1955. Ik was een jaar of vier en herinner mij het luide geblaas van lucht uit de treinleiding van Mat '46 bij het afremmen onder de kap van Den Haag HS. De NZH reed nog met blauwe tramstellen tussen Amsterdam, Haarlem en Leiden. Van stoomtractie herinner ik mij niet veel, behalve de grote drijfwielen van een NS 3700 of een 6000, hoog op de spoordijk bij Den Haag HS. Mijn beide grootvaders werkten bij de spoorwegen en ik heb een keer op het seinhuis aan de oostkant van Amsterdam CS gestaan, hoewel de herinnering nog slechts vaag is. Onder invloed van mijn vader, die korte tijd leerling op de stoomloc was geweest, werd de interesse voor het spoor aangewakkerd.

Ook de zeevaart kreeg mijn belangstelling, en gedurende de jaren '70 heb ik gevaren als stuurman. Het klassieke vrachtschip was nog in algemeen gebruik en het laden en lossen van een volledig schip nam ongeveer een week in beslag, zodat we ook tijd hadden om aan de wal rond te kijken. In verre havens waren in die periode nog vaak stoomtreinen te zien, en het gevolg was dat ik daar elk vrij ogenblik doorbracht met het jagen op stoomlocomotieven.

Mijn eerste schip, het ms. Oostkerk van 1952, voor het vertrek uit Rotterdam in juni 1973, en later op zee richting Kaapstad:

Ik ging voor het eerst naar zee in de zomer van 1973 op de 'Oostkerk', een roestige oude boot die zijn voorlaatste reis maakte. De bestemming was de Perzische Golf via Kaapstad; het Suezkanaal was nog gesloten na de oorlog van 1968. Na de Perzische Golf gingen we door naar Madras in India en Colombo in Sri Lanka. De armoede in de achterbuurten van Madras heeft mij de ogen geopend. Alleen in West-Afrika heb ik later nog zo'n armoede en vuiligheid gezien.

De auteur als jongmaatje, bezig met een zeekaart in het stuurhuis van de Oostkerk, en daaronder het havenspoor in Khorramshar, Iran, augustus 1973. De temperatuur is 45 graden in de schaduw...

Tijdens deze eerste reis heb ik alleen in Madras en Colombo wat smalspoor gezien. Helaas ontbrak mij de tijd om echt op zoek te gaan naar interessante dingen. Zo heb ik de tandradlijn naar Ootacamund niet gezien; ik wist niet eens dat die bestond. Van de Kelani Valley spoorlijn in Colombo heb ik alleen bij donker een van de fraaie tenderlocomotieven binnen zien komen in station Colombo Maradana. Een praktisch probleem bij het fotograferen was de korte schemering in de tropen rond 7 uur 's avonds, waardoor het moeilijk werd om na werktijd foto's te maken. Hieronder: WD klasse meterspoorloc no. 1607 in Madras (Chennai).

Hieronder: Twee breedspoor- zadeltanklocs met een meterspoortrein op gemengd spoor in Madra, dan een 'woonwijk'en landelijk gebied met lagunes ten zuiden van Madras.

Kusttafereel in Sri Lanka, een breedspoorloc (no. 135) op een voetstuk bij station Colombo Port en loc 262 in de schemering bij station Maradana.

Op de terugreis van Colombo naar Europa moesten we in Durban (Zuid-Afrika) stoppen voor stookolie. Toen we daar de haven binnenkwamen, passeerden we de kolenoverslag op de 'Bluff' tegenover de stad, waar een rangeerterrein bij ligt. Op dat moment had ik weinig kans om de zware rangeerlocomotieven daar aan het werk te zien, maar tien maanden later zou ik daar aan de wal de tijd van mijn leven hebben… Dit en nog meer kunt u op deze website bekijken.

Deze website is alleen gericht op smalspoor in het groot en laat niets zien van mijn modelspoorinteresse. Mijn Craigcorrie & Dunalistair Railway, in schaal 1:76, is echter vrijwel even oud als de foto's op deze site. Ik ben ook lid van de 009 Society, een Britse vereniging die zich bezig houdt met de modelbouw van smalspoor.

Ik wens u veel plezier op deze website.

Ted Polet

Inhoud van deze website: Copyright Ted Polet 2001 - 2020